اینکوترمز مجموعه شرایط استاندارد تجاری است که اتاق بازرگانی بین‌المللی منتشر می‌کند. در ویرایش ۲۰۲۰ مشخص می‌کنند چه کسی حمل را ترتیب می‌دهد، کدام هزینه‌ها با کیست و ریسک در چه نقطه‌ای از فروشنده به خریدار منتقل می‌شود. این شرایط مالکیت کالا یا زمان پرداخت را تعیین نمی‌کنند.

پنج شرطی که خریداران بیشتر درخواست می‌کنند

  • EXW (تحویل درب کارخانه): خریدار کالا را در محل فروشنده تحویل می‌گیرد و حمل و ترخیص صادراتی را ترتیب می‌دهد. کمترین مسئولیت برای فروشنده.
  • FCA (تحویل به حمل‌کننده): فروشنده کالا را در محل مشخص به حمل‌کننده‌ای که خریدار تعیین کرده تحویل می‌دهد و ترخیص صادراتی را انجام می‌دهد. مناسب محموله‌های کانتینری.
  • FOB (تحویل روی عرشه کشتی): ویژه حمل دریایی. فروشنده کالا را در بندر مشخص روی کشتی بارگیری می‌کند و ترخیص صادراتی را انجام می‌دهد. ریسک پس از قرار گرفتن کالا روی کشتی منتقل می‌شود.
  • CIF (هزینه، بیمه و کرایه): ویژه حمل دریایی. فروشنده کرایه و حداقل بیمه تا بندر مقصد را می‌پردازد، اما ریسک همچنان هنگام بارگیری منتقل می‌شود.
  • DAP (تحویل در مقصد): فروشنده کالا را در مکان مشخص آماده تخلیه تحویل می‌دهد و تا آنجا ریسک با اوست. ترخیص واردات با خریدار است.

چگونه انتخاب کنیم

شرطی را انتخاب کنید که با این‌که چه کسی کرایه بهتری می‌گیرد و چه کسی مسیر را راحت‌تر مدیریت می‌کند هماهنگ باشد. خریدارانی که فورواردر خودشان را دارند معمولاً FOB یا FCA را ترجیح می‌دهند. خریدارانی که یک قیمت تا بندر خودشان می‌خواهند ممکن است CIF بخواهند. هر شرطی که باشد، نام بندر یا محل را حتماً بنویسید، مثلاً FOB همراه با بندر بارگیری مشخص.

شرایط تحویل در عمل

در کسما تجارت گزینه‌های تحویل برای هر معامله جداگانه بررسی می‌شود و CIF فقط وقتی ارائه می‌شود که مسیر و شرایط حمل اجازه بدهد. شرط ترجیحی خود را در فرم درخواست خرید بنویسید تا پیشنهادها بر یک مبنا برسند.